تفاوت اول: وقتی قرار باشه که دادگاه درباره موضوعی حکمی صادر کنه، بطور کامل اون رو بررسی میکنه ، دفاعیات طرفین رو میشنوه و در نهایت تصمیم میگیره به نفع چه کسی و چگونه حکم صادر نماید. یکی از این موارد زمانی هست که زن بدون داشتن حق وکالت در طلاق ، درخواست طلاق نماید. اما دادگاه زمانی گواهی عدم امکان سازش صادر میکند که لزومی برای ورود به ماهیت دعوا وجود ندارد و تنها قصد دارد تصمیم به طلاق را تایید کند.
تفاوت دوم: طبق قانون حمایت از خانواده مدت اعتبار حکم طلاق شش ماه از تاریخ ابلاغ رای فرجامی است؛ اما گواهی عدم سازش اگر تا سه ماه به دفترخانه ارائه نگردد اعتباری نخواهد داشت.
تفاوت سوم: حکم طلاق، دستور دادگاه به جدایی است اما در گواهی عدم سازش طلاقی صورت نمیگیرد بلکه تنها اجازه طلاق داده میشود؛ و در صورتی که تا سه ماه تقاضای طلاق از طرفین درخواست نگردد به منزله انصراف از جدایی است .
