طفل متولد از وطی به شبهه به شخصی ملحق میشود که در اشتباه بوده است. اگر فقط یکی از طرفین در اشتباه باشد، طفل فقط به همان شخص ملحق میشود و اگر هر دو در اشتباه باشند، طفل به هر دو ملحق خواهد شد.
وطی به شبهه بر اصل حسن نیت استوار است؛ زیرا یکی یا هر دو طرف، بدون سوءنیت و با اعتقاد به مشروع بودن رابطه، اقدام به نزدیکی کردهاند. بنابراین، قانون آثار نسب مشروع را بر آن بار میکند.
مثال: مرد و زنی به اشتباه تصور میکنند عقد نکاح بین آنان صحیح است و با یکدیگر نزدیکی میکنند. اگر هر دو در اشتباه باشند، طفل به هر دو ملحق میشود. اما اگر فقط مرد در اشتباه باشد، طفل تنها به مرد ملحق خواهد شد.
