بله. باید بین تعلیق در اصل ضمان و تعلیق در پرداخت دین تفاوت قائل شد:
تعلیق در اصل عقد ضمان باطل است.
مطابق ماده ۶۹۹ قانون مدنی، اگر ضامن بگوید:
«اگر مدیون نداد، آن وقت من ضامن میشوم.» این ضمان باطل است؛ زیرا اصل تحقق ضمان را معلق کرده است.
تعلیق در پرداخت دین صحیح است.
مطابق ماده ۷۲۳ قانون مدنی، اگر ضامن ابتدا ضمانت را بپذیرد، اما پرداخت دین را منوط به عدم پرداخت مدیون کند، این شرط صحیح است.
مثال
مثال صحیح:
شهرام ضامن بدهی بهرام میشود و میگوید:
«ضمانت را قبول دارم، اما اگر بهرام بدهی را نپرداخت، من آن را پرداخت میکنم.»
این شرط صحیح است؛ زیرا ضمان محقق شده و فقط پرداخت معلق است.
مثال باطل:
شهرام بگوید:
«اگر بهرام بدهی را نداد، آن وقت من ضامن او خواهم شد.»
این عبارت باطل است؛ زیرا اصل عقد ضمان را معلق کرده است.