سفیه به کسی گفته میشود که در کارهای مالی خود عقل معاش ندارد و نمیتواند به درستی اموال خود را اداره کند. به عبارت دیگر، سفیه کسی است که در معاملات و امور مالی، تصرفاتش عاقلانه نیست و باعث ضرر به خود یا اموالش میشود. طبق ماده ۱۲۰۷ قانون مدنی:”اشخاص زیر محجورند:1. صغار2. اشخاص غیر رشید (سفیه)3. مجانین”بنابراین، سفیه در قانون مدنی به کسی اطلاق میشود که غیر رشید است. این به این معنی است که او نمیتواند به طور عاقلانه در امور مالی خود تصرف کند و توانایی اداره اموال خود را ندارد. ماده ۱۲۰۸ قانون مدنی بیان میکند:”غیر رشید کسی است که تصرفات او در اموال و حقوق مالی خود عقلایی نباشد.”به عبارت دیگر، این ماده تعریف دقیقتری از سفیه (غیر رشید) ارائه میدهد. بر اساس این ماده، ملاک تشخیص سفیه بودن، عدم توانایی شخص در انجام تصرفات عقلایی در اموال و حقوق مالی خود است. به این معنی که اگر فرد نتواند به درستی و با درایت اموال خود را مدیریت کند و معاملات او منجر به ضرر و زیان شود، سفیه محسوب میشود.
