به استناد قانون آیین دادرسی مدنی و قانون آیین دادرسی کیفری، باید بین امور حقوقی و کیفری تفکیک قائل شد:
۱. در امور حقوقی: رد درخواست تأمین خواسته قابل اعتراض است.
۲. در امور کیفری: رد درخواست تأمین خواسته قابل اعتراض نیست.
مثال:
الف در دعوای مطالبه وجه، درخواست تأمین خواسته میکند اما دادگاه آن را رد میکند. در این فرض، الف میتواند به تصمیم دادگاه اعتراض کند.
اما اگر شاکی در پرونده کیفری کلاهبرداری درخواست تأمین خواسته بدهد و دادگاه یا مرجع صالح آن را رد کند، این تصمیم قابل اعتراض نخواهد بود.