به استناد مواد ۱۳۵ تا ۱۴۰ قانون آیین دادرسی مدنی، جلب ثالث دعوایی است که در آن هر یک از اصحاب دعوا (خواهان یا خوانده)، شخص ثالثی را که حضور او را برای دفاع از حقوق خود یا تعیین مسئولیت وی لازم میداند، با تقدیم دادخواست به دادرسی وارد میکند.
شرایط جلب ثالث:
درخواست جلب توسط خواهان یا خوانده مطرح شود.
جلب ثالث تا پایان اولین جلسه دادرسی اعلام و دادخواست آن حداکثر ظرف سه روز پس از جلسه تقدیم شود.
حضور شخص ثالث در نتیجه دعوا مؤثر باشد.
مثال ۱ (جلب ثالث توسط خوانده):
الف از ب بابت خسارت ناشی از قرارداد مطالبه وجه میکند. ب ادعا میکند که مسئول واقعی خسارت، ج است و در صورت محکومیت باید ج خسارت را بپردازد. ب، ج را جلب ثالث میکند.
مثال ۲ (جلب ثالث توسط خواهان):
الف از ب بابت خسارت ناشی از تصادف رانندگی شکایت میکند. در جریان رسیدگی مشخص میشود که علت حادثه، نقص فنی خودرو بوده است. الف، شرکت سازنده خودرو (ج) را به عنوان شخص ثالث جلب میکند تا در صورت احراز مسئولیت، دادگاه درباره او نیز تصمیم بگیرد.
نکته آزمونی:
جلب ثالث در مرحله بدوی و تجدیدنظر امکانپذیر است، اما در مرحله فرجامخواهی امکان جلب ثالث وجود ندارد؛ زیرا دیوان عالی کشور رسیدگی ماهوی انجام نمیدهد.
