سفیه یا غیررشید به شخصی گفته میشود که در امور مالی، قدرت تشخیص و تدبیر لازم را ندارد و تصرفات او در اموال و حقوق مالی، عاقلانه و متعارف نیست؛ بهگونهای که معمولاً موجب ورود ضرر به خود یا اتلاف اموالش میشود.
بر اساس ماده ۱۲۰۷ قانون مدنی، اشخاص زیر محجور محسوب میشوند:
۱. صغار
۲. اشخاص غیررشید (سفیه)
۳. مجانین
همچنین ماده ۱۲۰۸ قانون مدنی در تعریف غیررشید مقرر میدارد:
«غیررشید کسی است که تصرفات او در اموال و حقوق مالی خود عقلایی نباشد.»
بنابراین، سفیه از نظر قانون مدنی شخصی است که اگرچه ممکن است از نظر عقل و شعور عادی و حتی در امور غیرمالی کاملاً سالم باشد، اما توانایی اداره صحیح اموال و انجام معاملات مالی متعارف را ندارد. به همین دلیل، قانون برای حمایت از او، اختیاراتش را در امور مالی محدود کرده و انجام بسیاری از تصرفات مالی را منوط به دخالت یا اجازه ولی، قیم یا امین قانونی دانسته است.
نکته مهم: حجر سفیه تنها در امور مالی است و اعمال غیرمالی مانند ازدواج، طلاق، اقرار به امور غیرمالی و سایر حقوق شخصی، اصولاً از شمول حجر او خارج است؛ مگر در مواردی که قانون حکم دیگری مقرر کرده باشد.