دستور تخلیه:بر اساس ماده ۳ قانون روابط موجر و مستأجر ۱۳۷۶.مختص اجارهنامههای رسمی یا عادی (با امضای دو شاهد) تابع قانون ۱۳۷۶ است.در صورت انقضای مدت اجاره، بدون نیاز به رسیدگی ماهوی و تعیین وقت، ظرف چند روز صادر میشود.اجرای آن فوری توسط واحد اجرای احکام انجام می شود.
حکم تخلیه ید:دعوی حقوقی ماهوی، عمدتاً برای اجارههای تابع قانون ۱۳۵۶ (دارای سرقفلی یا حق کسبوپیشه) یا اجارهنامههای فاقد شرایط دستور تخلیه است.نیازمند طرح دعوا در دادگاه عمومی، طی مراحل کامل دادرسی و صدور حکم قضایی می باشد.قابلیت اعتراض، تجدیدنظر و فرجامخواهی دارد.
البته با تصویب ماده ۲ اصلاحی قانون روابط موجر و مستأجر مصوب ۱۴۰۳/۲/۱۰، از این پس برای صدور دستور تخلیه فوری طبق ماده ۳ قانون سال ۱۳۷۶، تنظیم اجارهنامه با امضای دو شاهد بهتنهایی کافی نیست، بلکه قرارداد اجاره باید بهصورت الکترونیکی در سامانه ثبت الکترونیک اسناد یا سامانه خودنویس ثبت شده و کد رهگیری معتبر دریافت شده باشد. در غیر این صورت، امکان صدور دستور تخلیه فوری وجود ندارد و موجر باید از طریق دادگاه و با طرح دعوای تخلیه اقدام کند.
