بر اساس ماده ۴۱۹ قانون آیین دادرسی مدنی ، ” اعتراض طاری ( غیر اصلی ) عبارت است از اعتراض یکی از طرفین دعوا به رأیی که سابقاً در دادگاهی صادر شده و طرف دیگر برای اثبات مدعای خود، در اثنای دادرسی آن رای را به عنوان دلیل ابراز کرده است.” به عبارت دیگر، اعتراض شخص ثالث طاری که مفهومی متفاوت از دعوی طاری بوده، اینگونه است که قبلا دعوایی بین دو شخص مطرح شده و دادگاه قرار یا حکم صادر نموده است. یکی از این اشخاص در دعوای جدیدی که علیه شخص ثالثی اقامه می کند، به آن حکم یا قرار استناد می کند. لذا از آن جهت که شخص ثالث در دعوای اولی حضور نداشته و حکم یا قرار به ضرر وی صادر شده است، در این دادرسی از آن حکم یا قرار مطلع می شود و به آن اعتراض می کند که به آن، اعتراض شخص ثالث طاری می گویند.
