دعوای تصرف عدوانی: ادعای متصرف سابق مبنی بر اینکه دیگری بدون رضایت او مال غیرمنقول را از تصرف وی خارج کرده و اعاده تصرف خود را نسبت به آن مال درخواست نماید. دعوای ممانعت از حق: تقاضای کسی که رفع ممانعت از حق ارتفاق یا انتفاع خود را از ملک دیگری بخواهد. دعوای مزاحمت از حق: دعوایی که به موجب
هر نوع محاسبه دین را احتساب گویند و اعم از تهاتر است. مثلاً احتساب پنج کیلو گوجه در برابر مبلغ صد هزار تومان.
الف) اگر در ایران محل سکونت موقت داشته باشد، در دادگاه آن محل. ب) اگر محل سکونت موقت ندارد ولی مال غیر منقولی دارد، در آن محل. پ) اگر نه محل سکونت موقت دارد و نه مال غیر منقول، خواهان در محل اقامتگاه خود اقامه دعوا خواهد کرد.
در صورتی که اصل حق ثابت شده و بقای آن در نظر حاکم ثابت نباشد، حاکم می تواند از مدعی بخواهد که بر بقای حق خود قسم یاد کند.
به استناد ماده ۱۲۵۸ قانون مدنی از قرار ذیل است: ۱) اقرار ۲) اسناد کتبی ۳) شهادت ۴) امارات ۵) قسم
موارد ابطال دادخواست، شامل مواد ۹۵ ، ۹۶ ، ۲۵۶ ، ۲۵۹ قانون آیین دادرسی مدنی و همچنین استرداد داخواست بدوی تا جلسه اول دادرسی و استرداد دادخواست تجدیدنظر تا قبل از ختم دادرسی سبب می شود که قرار ابطال دادخواست صادر شود. قرار ابطال دادخواست فقط توسط قاضی صادر می شود ولی قرار رد دادخواست هم توسط قاضی و
ماده ۸۳۰ قانون مدنی مقرر می دارد، نسبت به موصی له رد یا قبول وصیت بعد از فوت موصی معتبر است. بنابراین اگر موصی له قبل از فوت موصی وصیت را رد کرده باشد بعد از فوت می تواند آن را قبول کند و اگر بعد از فوت، آن را قبول و موصی به را قبض کرد دیگر نمی تواند
به استناد ماده ۸۱۷ قانون مدنی، در مقابل شریکی که به حق شفعه تملک می کند، مشتری ضامن درک است نه بایع. زیرا شفیع، مورد معامله را از خریدار تحویل گرفته است، نه از فروشنده. در واقع با وقوع بیع، رابطه بایع با مبیع قطع گردیده و رابطه جدیدی بین خریدار و مبیع برقرار می گردد. و شفیعی که مبیع
عقد رهن نسبت به مرتهن جایز و نسبت به راهن لازم است و بنابراین مرتهن می تواند هر وقت بخواهد آن را بر هم زند ولی راهن نمی تواند قبل از اینکه دین خود را ادا نماید و یا به نحوی از انحاء قانونی از آن بری شود رهن را مسترد دارد. مدیون راهن است و طلبکار مرتهن.
به استناد ماده ۷۶۵ قانون مدنی، صلح دعوی ناشی از معامله باطله، باطل است، ولی صلح دعوی ناشی از بطلان معامله، صحیح است. صلح دعوی مبتنی بر معامله باطله، باطل است: هرگاه معلوم شود معامله ای که صلح بر مبنای آن واقع شده است، باطل بوده، صلح نیز باطل است. صلح دعوی ناشی از بطلان معامله صحیح است: و آن
